Grupa wiekowa

Klasy 4-6 szkoły podstawowej

cele
Cel edukacyjny
Cel wychowawczy
cel korekcyjny
zarys narracji dramowej

Uczniowie wcielają się w role mieszkańców pewnej wyspy. Na wyspie znajduje się tajemniczy napis KARB. Mieszkańcy wyspy mają swoje zasady zachowania oraz rytuały, które pozwalają im żyć w zgodzie i atmosferze współdziałania. Od wielu lat mieszkańcom towarzyszy tajemniczy napis KARB. Pewnego dnia mieszkańcy na plaży odnajdują walizkę. Znalezienie walizki pozwoli mieszkańcom na odkrycie że napis KARB może być związany ze słowem BRAK. Uczniowie będą mieli za zadanie odkryć, czego brakuje osobom w ich wieku i w jaki sposób w grupie mogą sobie pomóc.

dlaczego powstał ten warsztat?

Dostępność wielu teorii dotyczących wychowania dzieci i zadań dorosłego w tym wychowaniu sprawiły, że bardzo często zatarciu uległy granice pomiędzy rolą dorosłego, a rolą dziecka . Brak sztywnej granicy pomiędzy tymi rolami pozwala z jednej strony na upodmiotowienie dziecka w relacji wychowawczej, z drugiej zaś jeśli ten brak sztywności jest źle pojmowany sprawia, że dziecko nie dostrzega żadnej granicy.

Brak granicy pomiędzy rolami dziecka a dorosłego w ich wzajemnej relacji powoduje zmniejszenie poczucia bezpieczeństwa u dziecka, a także wpływa na  jego zachowanie względem dorosłego. Dzieci w takiej sytuacji bardzo często nie potrafią  się odnaleźć w relacji z dorosłym, gdyż z jednej strony doświadczają sytuacji, że mogą zrobić i powiedzieć dorosłemu „wszystko”, z drugiej zaś za takie samo zachowanie są karane. Taka sytuacja może powodować u dziecka złość  i niezrozumienie, co przekłada się na jego np. zachowania agresywne.

W grupach 4-6 bardzo często pojawiają się konflikty pomiędzy chłopakami a dziewczynami. Warto uczyć dzieci, że te konflikty są naturalne i rozwojowe. Grupy jednopłciowe trzymają się razem tak mniej więcej do 7 klasy szkoły podstawowej. Dlatego nie warto na  siłę integrować chłopców i dziewcząt lecz pracować nad ich przyjazną koegzystencją.

Potrzeby psychiczne dzieci (np. potrzeba akceptacji, przynależności) często są pomijane  na rzecz zaspakajania potrzeb materialnych (posiadania przez dziecko np. wszystkich nowinek technicznych). Warto zwracać uwagę na to, że zaspokojone potrzeby materialne nie zastąpią tego, czego dziecko potrzebuje najbardziej: relacji z osobą dorosłą i rówieśnikami.

Warto dawać dzieciom przestrzeń do wypowiadania własnych potrzeb (my dorośli też tego nie potrafimy) – wypowiedzenie potrzeby zwiększa szanse na jej zaspokojenie np. przez  dorosłych czy rówieśników.